Van jongs af aan heb ik een bijzondere liefde voor katten. Ze hebben altijd een speciaal plekje in mijn hart gehad. Mijn kattenkind Muis is voor mij niet zomaar een huisdier, maar voelt als een kindje. Sinds een maand is Muis vermist. En juist nu merk ik opnieuw hoe belangrijk het is om dagelijks in te checken bij mezelf. Innerlijk werk is onmisbaar wanneer je te maken krijgt met pittige, emotionele uitdagingen.
Het gebroken hart van mijn innerlijke kind
Mijn innerlijke kind, dat pure, gevoelige deel van mij, heeft een gebroken hart. Muis, haar beste vriendje, is ineens weg. Geen waarschuwing, van de ene op de andere dag. Het verdriet overvalt me op onverwachte momenten. Zo werd ik laatst laat in de avond wakker van geluiden buiten. Eerst dacht ik dat het niets was, maar ik kon de slaap niet meer vatten. Toen ik bij mezelf incheckte, kwam het verdriet over Muis naar boven. Ik werd opnieuw de moeder voor mezelf, zoals ik dat ook was in de tijd na het verlies van mijn zoon Elfin, ruim zeven jaar geleden. Ik gaf mezelf knuffels en lieve woorden, waarbij acceptatie van de pijn centraal stond.
De waarde van naar binnen keren
Juist in verdrietige tijden is het belangrijk om van de buitenwereld naar de binnenwereld te keren. Ook en misschien wel juist in de drukte van werk en leven, maak ik tijd om te luisteren naar mijn innerlijke belevingswereld. Als ik dat niet doe, raak ik snel overprikkeld. Mijn lichaam dwingt me dan tot stilstand, bijvoorbeeld door ziekte. We maken allemaal moeilijke dingen mee, en wie door pittige ervaringen extra zorg en aandacht nodig heeft, zou dit als prioriteit moeten zien.
Vragen die je helpen verbinden met jezelf
Zeker wanneer de wereld in een ratrace lijkt te verkeren, of je zelf in overlevingsstand staat, is het belangrijk om stil te staan en jezelf te vragen:
- Hoe voel ik me nu eigenlijk?
- Wat gaat er in mij om?
- Waar heb ik op dit moment behoefte aan?
Als je deze signalen negeert, verlies je de verbinding met jezelf. Door jezelf vragen te stellen, geef je je zenuwstelsel het signaal dat er ruimte is voor ontspanning en herstel.
Praktische manieren om vaker in te checken
Hier zijn enkele oefeningen die ik zelf gebruik, en die ook in mijn boeken en werk met cliënten terugkomen:
- Plan me-time in je agenda
Of het nu een paar minuten is of een uur: tijd voor jezelf is geen luxe, maar een noodzaak voor je mentale en emotionele welzijn. - Maak er een dagelijkse gewoonte van
Vraag jezelf elke dag: Wat heb ik vandaag gevoeld? Wat triggerde me? Wat ging goed? Schrijf dit op in een dagboek. Schrijven helpt emoties letterlijk en figuurlijk onder woorden te brengen. - Oefen dankbaarheid
Noteer wekelijks waar je trots op bent en waar je dankbaar voor bent. Dit houdt je in balans en helpt je focussen op wat er wél is. - Gebruik een fysieke herinnering
Zet een stip op je hand met pen als reminder om te checken: Ben ik ontspannen? Wat heb ik nodig? Vooral op drukke dagen kan dit je helpen terug te keren naar jezelf.
Ruimte geven aan rouw en groei
Deze momenten van zelfreflectie zijn essentieel, zeker wanneer de wereld veel van je vraagt. In tijden van verlies, zoals het gemis van mijn geliefde Muis, is het belangrijk om niet alleen voor de buitenwereld te zorgen, maar ook voor je eigen binnenwereld. Het verdriet om Muis zal altijd blijven, maar ik ben dankbaar dat ik mezelf nu kan omarmen in mijn pijn. Vroeger rende ik weg voor emoties, maar pijn hoort bij het leven. Als je ervoor wegloopt, haalt het je altijd weer in. Het leven is licht én donker. En pas wanneer we beide kanten erkennen, kunnen we echt helen.
